مروری بر فرهنگ شفاهی روستا (ناسزاها) - 4
تدبر و تعمق بیشتر در نمونه ناسزاهای گردآوری شده نشان داد که می توان آنها را در گروه هایی به شرح زیر دسته بندی کرد:
۱- ناسزاهایی که مستقیم یا غیرمستقیم متوجه «نقایص جسمی» میشوند.
۲- ناسزاهایی که خواستار ناخوشی و بیماری هستن.
۳- ناسزاهایی که بدتر از فاز قبل، مرگ طرف مقابل یا بستگانش را طلب می کنند.
۴- ناسزاهایی که «ترور شخصیتی» میکنن و برای این کار صاف انگشتشان را روی ویژگیهای شخصیتی و حتّی گاه زیبایی های ظاهری (مثل چشم و قد و...) به عنوان نقطه ضعف طرف میگذارند.
۵- ناسزاهایی که به پدر و مادر و بستگان طرف گیر میدن!
۶- ناسزاهای خیلی خیلی بد که به دلیل رعایت شئون اخلاقی این بخش به صورت سکرت! مخفی فقط پیش خودم میمونه! خیال کردین من تو وبلاگ حرفای بد بد میزنم؟؟؟
در ضمن معانی این ناسزاها را هم با چند ریش سفید و گیس سفید روستا به رای گذاشته و پرسیدهام.
امّا بخش اوّل:
1- ناسزاهایی که مستقیم یا غیرمستقیم متوجه
«نقایص جسمی» میشوند:
· گوگ گوز (به کسی که خیره خیره و با پررویی نگاه میکنه)
· بوغازونو گوهانونان دَلیبلر (انگاری که گلوشو با خیش شخم زنی سوراخ کردن!) به کسی که صداش خیلی بلند و گوشخراش بود.
· «گُوزو پورتلاموش» یا «پورتلاخ گوز»(چشم ترکیده! و در واقع به کسی گفته میشد که دارای چشم های بیش از حد بزرگ باشد)
· پارا دووار (پاره دیوار) آدم بد هیکل و نتراشیده و یوقور
· ساسّوخ (گندیده)، آدم شلخته و کثیف
· اَتَّن دیوار (دیوار گوشتی!! یا همان آدم تنبل و بی دست و پا)
· بیر گوزو آیا باخورو بیریده چایا (یه چشمش به ماهه یه چشمش به چاه!! آدمی که دچار انحراف مردمک های چشم و به عبارت ساده تر چپول بود.)
· یالّاما دوداخ (آدمی که موقع حرف زدن دهنش را مدام می مکد و سفیدک می زند)